The inspiration for this story is the painting Ποιητής και μούσα by Νίκος Εγγονόπουλος. You can see the painting here: https://blogs.sch.gr/pchaloul/2008/04/30/νίκος-εγγονόπουλος-ποιητής-και-μούσα/#prettyPhoto[15]/

Ενοικιάζεται
Liz Harrell

Ένας απλός άνδρας ή έτσι φαίνεται. Κάθε πρωί στις εννιάμισι ο Γιώργος φόρεσε το καπέλο του και τα παπούτσια του για να ετοιμαστεί για τη δουλειά του ως ταξιτζής.  Όλη τη μέρα πήγαινε τους τουρίστες από το αεροδρόμιο στα ξενοδοχεία τους. Μια εύκολη δουλειά ήταν, αλλά στον Γιώργο άρεσε να μιλάει με τους τουρίστες για την Ελλάδα και την ιστορία της. Μιλούσε επίσης για την πληθώρα ποιημάτων που ήταν σαν μια χρυσή κλωστή υφαντή στην ιστορία της Ελλάδας.  Μόλις πήγαινε τους τελευταίους επιβάτες για τη μέρα στο ξενοδοχείο τους, οδηγούσε το ταξί κατευθείαν στο καφενείο για να παίξει σκάκι και για να μιλήσει με τους άλλους. Μιλούσε για τη μέρα του, τις τουρίστες και φυσικά τα ποιήματα μέχρι τις οκτώ η ώρα, όταν γύριζε σπίτι για να φάει βραδινό με τη γυναίκα του. Ετοιμαζόταν για ύπνο και πριν κοιμηθεί διάβαζε ένα βιβλίο ποιημάτων που βρισκόταν στο κομοδίνο του. Έτσι ήταν η ζωή του Γιώργου, απλή, χωρίς κάτι ιδανικό. Τουλάχιστον, έτσι πίστευε.